Wednesday, November 09, 2011

Pers Day

Kung may pers(first) sa blog, siyempre may pers(first) din sa school. 


Okay... pinapakinggan ko yung Sana by Up Dharma Down ngayon. Emo daw ako kunwari. Para makapag-isip-isip naman ako ng maayos. Actually, 'di ko alam paano ko gagawin 'tong blog na entry na 'to kasi sobrang mixed ang emotions ko ngayon. Masaya, malungkot, heksayted, worried... madami. Sa sobrang kakaisip sumakit na ulo ko. 'Di ko na kineri at napa-blog na ako. 


Magkekwento me huhhh? :)


Game? Game.

HEKSAYTED muna.

November 19, 2011. May tryouts na daw for volleyball para sa University Days namin. Heksayted na ako! Sana champion CBA. Haha! Tapos ako yung MVP! Sabay kanta ng: "Libre lang mangarap... walang hanggan na paghiling.." O kaya: "Himalaaaaaaaaa.. Kasalanan ba'ng humingi ako sa langit ng isang himala?" :))

Grabe. 'Di pa nga ako natatanggap kung makahiling na ako, wagas. Pero basta, kung sino man nagbabasa nito... kung sakali, nood ka ha? Bigay mo sa akin cellphone number mo, text ko schedule ng mga games namin. Ipaghanda mo na kami ng isang matinding cheer para ganahan kami maglaro. Thank you! I love you! <3

Sobrang excited na ako diyan. Sobra. :)


WORRIED naman?

Iniisip ko sino mga prof namin sa bago naming section.
Makasurvive kaya kami ng halos 18 lang kami na block na students talaga at yung iba irreg na sa section naming A337?
May ayaw kumausap sa akin. Sikret na lang yownsz. :)
May activities na gusto kong salihan pero iniisip ko baka mag-conflict yung mga yun.
'Di ko alam paano ko gagawin or tatapusin ang blog na 'to. Ilang beses na akong nagstart ng draft.

Whew. Breath in... breath out...


MASAYA naman! Yayness! ^______^


Tapos na nga ang 'di-ko-mawari-kung-nag-enjoy-ba-ako semestral break 2011 and pers day kanina ng 2nd semester 2011.

November 9, 2011
Wednesday
2:30PM

Anong komosiyon ito?! Nagpapalipat kami sa A337.

Kasi, mas okay yung schedule kaysa sa schedule namin sa A334.
Kasi, yung mga iba naming kasama lumipat na dun sa A337.
Kasi, iniisip namin yung mga iba naming mga kasama na nalipat wala silang kasama sa mga bago nilang sections.


Nawalan na kami ng pag-asa para makalipat e! Pero, milagro!

Biglang sabi ni dean: Sige, bubuksan ko na yung A337.

At halos lahat kami na gustong lumipat sa section na yun ay napa-amazing! 'Di nga lang sabay-sabay. Ang weird naman kung sabay-sabay. -___-

First time ko magkaron ng registration form na kulay yellow o:



Bet ba? Amazing. :) Well, successfully enrolled! Ulit. From A334 to A337.

At dahil halos kabubukas lang din ng section na A337, wala pa kaming mga prof! Kami na! Wala kaming pasok kanina. At dahil don:

  • Nakapagsit-in yung mga iba naming kasama sa dati naming section, A334. 
  • Nakalibot kami sa napakaganda naming school.
  • Nakapag-kwentuhan kami ng bonggang bongga ni Ding (True Friend) kasi kanina lang kami ulit nagkita pagkatapos ng sembreak. 
  • Marami kaming naka-kwentuhan ngayong araw na 'to. 
  • Naki-usap sa mga prof na sana kunin nila yung section naming A337 kasi kawawa naman kami wala pa kaming prof. 
  • Nakapag-pictorial and kwentuhan nanaman sa may piazza. 
  • Nagtakutan din kasi madilim na nun. 
  • Marami ring new friends. 
  • Nakasama namin si Luis(Dhorlengxsz/fishballs) ng buong gabi. Na once in a blue moon mangyari. 


Masaya. Maraming masaya na nangyari kasi nga wala pa kaming pasok. Mag-sstart pa lang class namin ng Friday kasi baka ngayong Thursday wala pa rin kaming mga prof.

Seryoso. Masaya. Masaya talaga. :)


Pero wait! 'Di naman talaga buong araw masaya e. Naging MALUNGKOT din 'tong araw na 'to. Nakaka-emo. /wrist

Nakalipat kami from A334 to A337.


Maraming reasons bakit gusto naming lumipat... pero kahit marami kaming reasons iniisip pa rin namin yung mga iiwanan namin sa A334, yung original naming section.

Yung feeling na: gusto mo, pero ayaw mo.

Magulo e. Nung nasa may tapat kami ng dean's office para magpalipat, parang tanggap na namin na hindi kami makakalipat kasi kung makalipat kami ng ibang section, wagas! Ang dami kaya namin. Baka umusok lang ulo ni dean tulad ni Majin Boo kapag sinabi naming lilipat kaming lahat. Pero, 'di ko alam bigla na lang sinabi ni dean na bubuksan na niya yung section na A337. PARTEH nga nung nalaman namin yun! Pero habang nasa STL101 kami kung saan nagpapa-input ng subjects, nandun yung mga tanong na:

"Sigurado kayo?"
"Mamimiss ko sila."
"Ako din."
"Pota bala da, e ta la man inisip."
"Isang text lang naman, andun na tayo sa shot place e!"
"Mamimiss ko sila talaga."
"Magtampu la kaniyan. Feeling ku na lang kasakit lub kekatamu."
"Ala ta ng source kaniyan."
"Uy, seryoso na ba talaga 'to?"

Nanghihinayang... nanghihinayang ang puso ko... seryoso. 'Di madaling iwan mga dating classmates sa A334. Nakakaiyak!!! Literal! ( Ang emo natin, A334. Talaga man. :)) )

Nakikita pa lang inamin tsura nila nung nalaman nilang 'di na kami magkakaklase, sobrang nalulungkot na kami. Mamimiss namin sila.

After school nga nagpunta sila ng Camalig, sumunod kami. Pero nung andun na kami, ang awkward ng feeling. May tension. May kalungkutan! Ang emo talaga. Grabe. Tampu-tampu talaga.

Pero gayunpaman (wow!), malungkot pa rin e! Ajujuju
Magiging okay din. Masasanay din.
Ang emo talaga. Kahit pano ko isipin.

Ikaw reader, ang emo namin no? Ipagpatawad mo.
Ganiyan lang talaga namin kamahal ang isa't-isa.
:">



Para sa A334:


Alam ko magiging MASAYA naman e!
Deserve natin maging MASAYA!
Anubeeeee? 
'Wag tayong EMOticon. 
Tumtibay lang tayo niyan. 
Magkikita pa rin tayo sa school! 
*hug*hug*beso*beso*
We will all keep in touch naman. ;)
Labyu A334. 


---galing sa aming lahat. 

P.S. Text text namu king source ne? Text text namu rin 'pag mag-shot! <3

“We all take different paths in life, but no matter where we go, we take a little of each other everyhwere.”

-Tim McGraw





Salamat sa pictures Shane & Jen. :)


At the end of the day, lahat ng naging decisions natin kailangan nating panindigan. May purpose bakit nangyari ang nangyari ngayon. Actually, ang purpose namin ay, simple, magpa-miss! Kidding! Whatever it is, I bet it's for the best. God's will nga daw :))))


Habang tumatagal ang pag-katak ko sa blog na 'to, ah este, diary. Ano nga ba? Parang kasing gumawa talaga ko ng entry para sa isang diary e. Pero going back... habang nasasabi ko na nga yung naffeel ko parang gumagaan pakiramdam ko. Kasi alam ko, binabasa mo 'to ngayon e! Kinikilig naman ako sa'yo! Thank you sa pagbabasa mo ha. Labyu. :)

Ikaw din ha! Whatever decisions you make in life, panindigan mo yan! Tapos, PRAY na everything will fall in their right places kahit minsan parang feeling mo mali ang naging decision mo.


Yan ang naging Pers Day ko ngayong second semester.
Parang Roller Coaster ride kaagad.
Bow.


#ekasidikomapigilanibinlogkona

Tuesday, November 01, 2011

Peyborit ko sa November 1

Sandali lang 'tong entry na 'to...
Nais ko lamang ibahagi ang peyborit part ko tuwing November 1.

Eto...


Peyborit part ko ng November 1 yung nagtitirik ng kandila sa tapat ng bahay namin. 'Di ko alam bakit. Basta gusto ko kahit isa lang dun sa mga kandilang yun ako yung naglagay. :)

"This became a Filipino tradition so that the souls of the departed can see that they are remembered." -Anonymous Blogger 

I always pray kapag naglalagay na kami ng kandila. I actually talk to lola and tell her na bantayan niya kami everyday and na sana lagi kaming safe. 

'Di ko man ata naka-usap si lola ko talaga kasi bata pa ako nung sinundo na siya ni Lord kaya feeling ko kapag nagsisindi ako ng kandila sa tapat namin nagiging way yun para maka-usap ko siya kahit papano.

Nababaliw na ba ako? hahaha :))) 

Anyway, I've said that sandali lang itong entry na 'to. 
That's it for now!

Let's all pray for our departed that their souls may rest in peace.
God bless!


#seriousmunangayon